Rusinske pohovorky

Борода неробит чоловіка мудрым.
Научіт біда перогы їсти.
Божа воля наша доля.
Голоден як пес.
Пішол свіньскым кроком.
Счазни мі з оч.
Того коня бют што найвецей робит.
Не каждый што ся учіт може быти священиком.
Клин ся клином выбиват.
Як когут на своїм гною.
У лінивого фурт сято.
Штири тыкы два патыкы семе замахайло (корова).
Босорканя іші нягай. (Заклинаня?)
Напасть зла річ хрань нас од ней Боже.
Обіцят і горы і долины.
Дурный пє а шаленый куріт.
Такый є як напасть.
Сміє ся як місячок на гною.
Пришло му на розум.
Свекра, с пекла.
Скупый два раз платит лінивый два раз ходит.
Хыжа не церков, люде не ангелы.

Muj dido furt hvariv:

Taj takoj takoj, ta navarila taj ridkoj

DUJE VITOR
duje vitor duje
po vyse svidnika
kazdyj vecur čekam
svoho paradnika.

Duje vitor duje
popid Makovicu
i ja cekam vecur
svoju paradnicu.

Duje vitor od zapadu
nemam ja ho naparadu
tak jak vitor pofukuje
de sumnijsa tam nočuje.

Duje vitor od severu
dokazal svoju neveru
ja takoho paradnika
na nic nezoberu.

Duje vitor teplyj
z juhu pofukuje
toho nevernik
naj druha miluje

Ale prislo lito
vitrik teplyj duje
i ked neparadnyj
druhyj na miluje

Deskaj as na vychod
oddulo paradnika
nevernul sa vecej
nikda do svidnika.

A tak cilyj Svidnik
uz bez paradnikyv
neochabil tu
žadnych nahradnikyv.

Paradnikiv divky
soj nevyberajte,
slušnomu,neparadnomu
svoju lasku dajte.

Jak vitor po poli
paradnici dujut
vselijaky klamstva
divkam naslubujut.

V 63-im roci ,jak mladoženač ,vybral jem ša zo svojou ženou z B-lavy domiv do Doliny smerti(7 km na sever od SK).Povidam ženi ,zaraň dopoludňa budeme už doma.Rano sme byli v Prešovi.Perešli sme na autobusove nadražie a tu začala balamuta. Hledam stanovište autubusu do Svidníka a nemožu najti.Žena mi povila, ta 4. roky jes cestuval na prazdnyny domiv zez Prešov a teper bihaš hori dolov a autobusu na Svidník nigde.
Asi po piv hodyni mojoho bluždiňa išol jem hledati informaciu do jednoj kancelarni.A to byl nahodov dispečer.Žviduju ša ,de stoit autobus do Svidníka.Vin odpovil, že nigde. Sluchajte sudruh, šak ja 4. roky cestuju a z Prešova vse chodyl autobus priamo do Svidníka.A vin zo šmichom mi povidat, chodyl aj za byvaloj republiky , aj po fronti až do toho roku.
Veci ša majut tak, Svidník a Bardijov ša nemohli podiliti na tržboch od cestujucich ,ta ša dohodli,že Bardejov bude vozil ľudi len do Giraltovec, tam je prestup do svidníckoho autobusu.
Nakonec mi povil dispečer, že totu dohodu mušili zastupcove oboch okresov robiti po obidi.Šak to znate, povidat mi:" RUSNACI POOBIDI NEMAJUT ROZUM" a bardiovčanom tyž nepalilo, tak vydumali taku glupotu.
Ja povidam dispečerovi, sluchajte , šak ja jem RUSNAK.A vin mi povil, ta prebačte, toše len tu okolo Prešova , tak zo srandy hutori,ale ucekajce na autubus do Guraltovec , bo inakše pridzece domu, veckaj ,až jutro.
Domiv sme prišli až okolo 16-tej hodyny,skoro za tmy, ale jem ša doznal, že "RUSNACI POOBIDI NEMAJUT DOBRYJ ROZUM."

Moderátorka z jednej televízie príde na rusínsku dedinu, vojde do domu, zapne kameru a vidí babku ako sedí pri peci.
Mod.: „Babka, čo robíte?“
Baba: „Ta piču!“
Mod.: „Babka, ale veď ja sa iba pýtam, čo robíte?“
Baba: „Šak Vam hvarju že piču!“
Mod.: „Babka, ale veď sa nezlostite a prosím Vás, rozprávajte sa so mnou slušne!“
Baba: „Joj ty kandrata holovo durna, šak Ťi hvarju že piču kolačky na svjata!“

Pojimali vojaky chlopcja banderivcja, taj ho zaperli do basy.
Mati jomu piše pis´mo: „Synu mij ľubyj, ty u basi sidiš a ja hev sama, stara, nemat mi chto hrjady poorati, cholem kiby perekopati!“.
Syn materi odpiše: „Mamo moja ľuba, naj Vas Hospoď Boh varuje, žeby vy ne kopali hrjady, bo tam teľo guľometiv, granaťiv, municiji zakopano, ši by sja vam dašto plane stalo!“.
O dva tyždňi mati piše synovi: „Synu, jak ty mi pislal pis´mo, prišla armada vojakiv, cile pole perekopali, nič nenašli, taky zly z tadyľ pišli!“
A syn odpisuje: „Mamo, jak možu – pomožu, bandurky už musite sama posaditi!“

Ľipše menše dati, jak veľo obicjati.
Ne šumna chyža ckinami a šumna kolačami.
Kolo zhnitoho jabka i zdravy pohnijut.
Každa chyžka inakša varyška.
Ne raduj sja čužij biďi, bo tvoja za plečima.
Serenča za horami, bida za plečami.
De Boh hospodarit, tam sja se lem dobri darit.
Kiby bylo zašto, bylo by i dašto.
Mati jazyk za zubami - česnota nad česnotami.
De sja kiň napase, tam sja i vytrjase.
Jake derevo, takyj klin, jakyj otec, takyj syn.
Gazdu spoznaš po dvorovi a gazdyňu po komori.

Pozdravuju,
chotil bym napysaty paru srandovnych vet, samo sobou, po Rusnacky. Tu sut:

1.
Stojit ti volosja jak na poraženi kurji pirja. /= značit nedobri, nešuvni/

2.
Cholem na nerorzčilij, bo ťa perepašu až sja perekotyš do bolota, ty hade volosatyj na korotko ostryhanyj!

/Ja to zvyknu hovoryty po Brátyslavski veti: "Óčuvaj kámoško, némachruj lebo ty jédnu kýdnem a pádneš ná hlavu do blata!" - musyt to maty bratislavskyj prízvuk a tverdu vyslovnosť/

3.
Pryjdu do korčmy - nit do koho kosturu šturyty - šytko rodyna!

4.
Cholem na nerozidaj, bo ťa zarižu derevjanou kosturou.

5.
Nasliduje veta, kotru jem ja sam vytvoryl na ilustraciju Mikivskoj bisidy.
Presni sa prytrymuje toho, jak sja hovoryt v Mikovi, skadi je moja mama:

Ňaňo hovoryt divki: "Synu mij, na stolovi jem ti nasypal moloko do findži, ta voz a zič."
/Što v perekladi značit: Dityno moja, na stoli maš naľate moloko v horňatku, ta vypyj./
Po Mikivsky sja ďakuje - ne ďakuju, ale ďakiju.

A iši jedno. Čul jem, že je take slovo: kutelka abo kutilka, malo by to byty dašto take jak velykyj rohlyk abo sendvič, dajakyj druh pečiva z muky ale blyžše neznam a lem jem o tim čul, nygda jem to neil…

Osyf Keso Keselica, Svydnyk, 3. dec. 2008