Interpret

Ani ja ne stadyj hojaja,
tum šja ne rodila čuhaja,
ani ja tu ne mam hojaja,
na ďaku frajira čuhaja.

Na ďaku frajira hojaja,
a na voľu muža čuhaja,
žebym prekvitala hojaja,
jak červena ruža čuhaja.

Jak červena ruža hojaja,
medži ružičkami čuhaja,
ta i ja tak budu hojaja,
medži nevistami čuhaja.

Što šja stalo u tim našim seli,
včera večur o osmij hodini,
išlo divča po vodu studenu,
stratilo tam divocku slobodu.

Prišla domu žalostni plakala,
i rodičom šja požaluvala,
oj mamočko i ňaňku mij milyj,
stratila ja svij vinok zelenyj.

Divko moja de ty ho stratila,
pri tij studni de ja vodu pila,
prišol ku mi na koňu parobok,
odobral mi mij zelenyj vinok.

Dal mi hrabli žeby jem hrabala,
žebym sobi svij vinok hľadala,
hrabaj, hrabaj toto šyre pole,
nenajdeš tam potišiňa svoje.

Oj bože mij što ja porobila,
dešat chlopciv naraz poľubila,
a teper ja už ostala sama,
vinovata tomu moja mama.

Ona mene do chyž zamykala,
a kľuč ona pri sobi nosila,
žeby do nas chlopci ne chodili,
žeby oni mene ne ľubili.

Nezamykaj oj mamočko dveri,
ne pro mene chlopci ša pobili,
a mi mati na to tak hvarila,
žebys divko chlopciv ne zvodila.

Skaral ty ňa oj ty Bože skaral,
vydalam ša na devjatyj valav,
všytka moja rodina v valavi,
a ja sama samučka na kraji.

Červena ruža šče ne zirjala,
vona šče bude rozcvitať,
moje kochaňa šče ne propalo,
vono šče vernetsja nazad.

Oj tam u poli ščos čornije,
napevno milyj mij ide,
na nim soročka vyšyvanka,
vona ňa z rozumu zvede.

Rozčešu kučeri šovkovi,
chaj nimi viter poviva,
i kari oči i čorni brovi,
voni jak sonce jak vesna.